پروژه گلنار در الهیه تهران، متعلق به سال ۱۴۰۳، نمونه‌ای برجسته از معماری معاصر شهری است که با ترکیب متریال‌های مدرن و جزئیات اجرایی دقیق شکل گرفته است. در این پروژه، نمای شیشه‌ای کرتین‌وال به‌عنوان پوسته اصلی، شفافیت، نورگیری گسترده و جلوه‌ای مینیمال را برای ساختمان فراهم می‌کند. استفاده از بازشوهای فریکشن امکان تهویه طبیعی و عملکردی پایدار را در دل نمای شیشه‌ای ایجاد کرده است. به‌موازات آن، به‌کارگیری همزمان نرده‌های شیشه‌ای توکار و روکار، ترکیبی از ظرافت بصری، ایمنی و هماهنگی با هندسه پروژه را ایجاد می‌کند. پنل‌های بتنی نیز با بافت و استحکام بالا، لایه‌ای قدرتمند و معماری‌تر در نمای پروژه پدید آورده و در کنار عناصر شیشه‌ای، تضاد متعادل و چشم‌نوازی ساخته است. نتیجه این ترکیب، پروژه‌ای است که هم از نظر زیبایی‌شناسی و هم از نظر فنی، چهره‌ای مدرن، مقاوم و متمایز در بافت الهیه ارائه می‌دهد.